شرکت رادنت

آموزش برنامه‌نویسی کودکان در تهران | Radobe رادنت

آموزش برنامه‌نویسی کودکان در رادنت؛ از کشف استعداد تا ساختن آینده با Radobe

آموزش برنامه‌نویسی کودکان در تهران و ایران دیگر صرفاً یک فعالیت جانبی یا سرگرمی کامپیوتری نیست. دنیای امروز به سمتی حرکت کرده است که در آن توانایی درک فناوری، حل مسئله، تفکر منطقی و ساختن با تکنولوژی، بخشی از مهارت‌های مهم نسل آینده محسوب می‌شود.

شرکت فناوری اطلاعات رادنت (Radnet) که از سال ۱۳۹۳ در زمینه طراحی و تولید نرم‌افزارهای سفارشی فعالیت می‌کند، تصمیم گرفته است بخشی از تجربه چندین‌ساله خود در صنعت نرم‌افزار را به نسل آینده منتقل کند.

به همین دلیل، Radobe به‌عنوان دپارتمان آموزش برنامه‌نویسی و فناوری برای کودکان و نوجوانان در رادنت شکل گرفته است.

هدف Radobe صرفاً این نیست که یک کودک چند دستور برنامه‌نویسی یاد بگیرد؛ هدف، ایجاد یک مسیر برای کشف استعداد، تقویت تفکر محاسباتی، پرورش خلاقیت و آشنا کردن کودک با دنیای واقعی فناوری است.


چرا رادنت وارد آموزش برنامه‌نویسی کودکان شد؟

رادنت از سال ۱۳۹۳ به‌صورت تخصصی در حوزه طراحی و تولید نرم‌افزارهای سفارشی فعالیت کرده است. در طول این سال‌ها، برنامه‌نویسی برای ما فقط نوشتن کد نبوده است؛ بلکه بخش مهمی از فرآیند تحلیل مسئله، طراحی راه‌حل، آزمون، خطایابی و ساخت محصول واقعی بوده است.

حالا Radobe با همین نگاه شکل گرفته است.

ما می‌خواهیم کودک از همان ابتدا یاد بگیرد که:

  • مسئله را درست ببیند.
  • آن را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کند.
  • برای حل آن راه‌حل طراحی کند.
  • نتیجه را آزمایش کند.
  • از اشتباه کردن نترسد.
  • خلاقیت خود را با فناوری ترکیب کند.
  • و در نهایت، به جای اینکه فقط مصرف‌کننده فناوری باشد، سازنده فناوری شود.

این نگاه با رویکردهای آموزشی بین‌المللی نیز هم‌راستا است. برای مثال، Scratch به‌طور ویژه برای گروه سنی ۸ تا ۱۶ سال طراحی شده و هدف آن فقط آموزش دستورهای برنامه‌نویسی نیست؛ بلکه تقویت تفکر خلاق، استدلال نظام‌مند و همکاری نیز بخشی از فلسفه آموزشی آن است.


چرا یادگیری برنامه‌نویسی از دوران کودکی؟

یک تصور رایج این است که برنامه‌نویسی را باید زمانی شروع کرد که کودک بزرگ‌تر شد، رشته دانشگاهی خود را انتخاب کرد یا تصمیم گرفت وارد بازار کار فناوری شود.

اما یادگیری برنامه‌نویسی الزاماً از ابتدا به معنای تبدیل شدن به «برنامه‌نویس» نیست.

همان‌طور که یادگیری موسیقی، زبان یا ریاضیات در سنین پایین می‌تواند شیوه فکر کردن کودک را شکل دهد، برنامه‌نویسی نیز می‌تواند کودک را با مفاهیمی مانند الگوریتم، ترتیب، شرط، تکرار، علت و معلول، حل مسئله و تفکر منطقی آشنا کند.

از طرف دیگر، شروع زودتر این امکان را ایجاد می‌کند که کودک قبل از رسیدن به سن انتخاب رشته و تصمیم‌گیری‌های جدی‌تر، فرصت کافی برای تجربه کردن حوزه‌های مختلف فناوری داشته باشد.

ممکن است یک کودک در برنامه‌نویسی بازی استعداد داشته باشد؛ کودک دیگری در رباتیک؛ دیگری در طراحی وب؛ و فرد دیگری در هوش مصنوعی یا تحلیل داده.

هدف Radobe این نیست که برای همه کودکان یک مسیر یکسان تعیین کند؛ هدف، کمک به کشف مسیر مناسب هر کودک است.


برنامه‌نویسی یک مهارت محلی نیست؛ یک زبان جهانی است

کودکی که در تهران، ایران برنامه‌نویسی یاد می‌گیرد، در حال یادگیری یک مهارت محدود به شهر یا کشور خودش نیست.

زبان‌هایی مانند Python، JavaScript و مفاهیم بنیادی علوم کامپیوتر در سراسر دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرند. پروژه‌ای که یک کودک در تهران می‌سازد، از نظر ماهیت فنی تفاوتی با پروژه‌ای که کودکی در یک کشور دیگر می‌سازد ندارد.

برای همین، برنامه‌نویسی یکی از مهارت‌هایی است که می‌تواند در آینده امکان ارتباط با دانش، دانشگاه‌ها، شرکت‌ها، تیم‌ها و بازارهای بین‌المللی را فراهم کند.

البته موفقیت حرفه‌ای در این حوزه فقط با یادگیری یک زبان برنامه‌نویسی اتفاق نمی‌افتد؛ مهارت زبان انگلیسی، توانایی حل مسئله، ساخت نمونه‌کار، ارتباط حرفه‌ای و تجربه عملی نیز اهمیت دارند.

اما پایه این مسیر می‌تواند خیلی زودتر شکل بگیرد.

کودکی که امروز ساختن با فناوری را یاد می‌گیرد، در آینده فقط با فناوری کار نمی‌کند؛ می‌تواند با آن چیزی بسازد.


مسیر آموزشی Radobe؛ از اولین کدها تا هوش مصنوعی

مسیر آموزشی Radobe به‌صورت یک خط مستقیم برای همه کودکان تعریف نشده است.

کودکان بر اساس سن، سطح مهارت، علاقه، سرعت یادگیری و استعداد می‌توانند در بخش مناسب مسیر قرار بگیرند.

نقشه راه پیشنهادی Radobe به این شکل است:

مرحلهحوزه آموزشیهدف اصلی
۱پیش‌کدآشنایی با منطق، دستور و حل مسئله بدون درگیر شدن با کدنویسی پیچیده
۲ScratchJrآشنایی اولیه با برنامه‌نویسی بصری و ساخت داستان و بازی
۳ربات تیمیوترکیب منطق برنامه‌نویسی با حرکت و سخت‌افزار
۴Minecraftاستفاده از محیط آشنا و جذاب برای ورود عمیق‌تر به منطق برنامه‌نویسی
۵Scratchیادگیری جدی‌تر الگوریتم، شرط، حلقه، متغیر، رویداد و ساخت پروژه
۶برنامه‌نویسی رباتحل مسئله با ربات و سیستم‌های فیزیکی
۷MIT App Inventorساخت اپلیکیشن موبایل با برنامه‌نویسی بصری
۸Pythonورود تدریجی به برنامه‌نویسی متنی و مفاهیم حرفه‌ای‌تر
۹PyCraftترکیب Python و محیط‌های تعاملی و پروژه‌های خلاقانه
۱۰طراحی سایتآشنایی با HTML، CSS، JavaScript و ساخت صفحات وب
۱۱اینترنت اشیاارتباط نرم‌افزار، سنسورها، دستگاه‌ها و اینترنت
۱۲بازی‌سازی با Unityطراحی بازی و آشنایی با دنیای گرافیک و توسعه بازی
۱۳امنیت و هک اخلاقیآشنایی با امنیت سایبری، حریم خصوصی و تفکر امنیتی
۱۴هوش مصنوعیشناخت مفاهیم AI و کاربردهای آن
۱۵Machine Learningورود مقدماتی به داده، مدل‌ها و یادگیری ماشین

این مسیر عمداً از بازی و خلاقیت به سمت تفکر محاسباتی، سپس برنامه‌نویسی واقعی و در نهایت فناوری‌های پیشرفته‌تر حرکت می‌کند.


۱. پیش‌کد؛ قبل از کدنویسی فکر کردن را یاد بگیریم

قبل از اینکه کودک با if، loop یا متغیر مواجه شود، باید بتواند یک مسئله را مرحله‌به‌مرحله حل کند.

در این مرحله، کودک با مفاهیمی مانند:

  • ترتیب دستورات
  • الگوریتم
  • الگوها
  • علت و معلول
  • حل مسئله
  • دستورالعمل

آشنا می‌شود.

هدف این مرحله این است که کودک ابتدا مثل یک برنامه‌نویس فکر کردن را تجربه کند.


۲. ScratchJr؛ اولین تجربه برنامه‌نویسی

ScratchJr یک محیط ساده و تصویری برای آشنایی کودکان کم‌سن‌تر با منطق برنامه‌نویسی است.

کودک به‌جای نوشتن کدهای پیچیده، با کنار هم قرار دادن بلوک‌ها می‌تواند شخصیت‌ها را حرکت دهد، داستان بسازد و رفتارهای مختلف ایجاد کند.

برای گروه اصلی ۸ تا ۱۲ سال Radobe، ScratchJr بیشتر می‌تواند به‌عنوان مرحله مقدماتی یا مسیر مناسب برای کودکان کم‌تجربه‌تر استفاده شود؛ چراکه Scratch اصلی مشخصاً برای حدود ۸ تا ۱۶ سال طراحی شده است.


۳. ربات تیمیو؛ وقتی کدها حرکت می‌کنند

در رباتیک، برنامه‌نویسی دیگر فقط روی صفحه نمایش اتفاق نمی‌افتد.

کودک دستور می‌دهد و ربات حرکت می‌کند.

اینجاست که مفاهیمی مانند:

اگر… آنگاه، تکرار، فاصله، مسیر، سنسور و واکنش

از حالت انتزاعی خارج شده و به یک اتفاق واقعی تبدیل می‌شوند.

این مرحله می‌تواند برای کودکانی که به ساختن، حرکت، ماشین‌ها و وسایل فیزیکی علاقه دارند بسیار جذاب باشد.


۴. Minecraft؛ برنامه‌نویسی در دنیایی که کودک دوست دارد

Minecraft فقط یک بازی نیست؛ می‌توان از دنیای آن به‌عنوان یک محیط خلاقانه برای یادگیری استفاده کرد.

در این مرحله، کودک می‌تواند با مفاهیم برنامه‌نویسی و منطق ساخت‌وساز دیجیتال در محیطی آشنا و جذاب کار کند.

هدف این نیست که «بازی کردن» جای «یادگیری» را بگیرد؛ هدف این است که علاقه کودک به یک محیط بازی به نقطه شروعی برای ساختن و حل مسئله تبدیل شود.


۵. Scratch؛ جایی که برنامه‌نویسی جدی‌تر می‌شود

Scratch یکی از شناخته‌شده‌ترین محیط‌های آموزش برنامه‌نویسی کودکان در جهان است.

این پلتفرم توسط گروه Lifelong Kindergarten در MIT توسعه یافته و برای گروه سنی ۸ تا ۱۶ سال طراحی شده است. Scratch در بیش از ۱۵۰ کشور استفاده می‌شود و بیش از ۴۰ زبان را پشتیبانی می‌کند.

کودک در Scratch می‌تواند:

  • بازی بسازد.
  • انیمیشن طراحی کند.
  • داستان تعاملی ایجاد کند.
  • با شرط‌ها کار کند.
  • حلقه ایجاد کند.
  • متغیر بسازد.
  • رویدادها را مدیریت کند.
  • الگوریتم طراحی کند.

در واقع Scratch یکی از پل‌های اصلی Radobe برای عبور از بازی کردن با کامپیوتر به ساختن با کامپیوتر است.


۶. برنامه‌نویسی ربات؛ تبدیل الگوریتم به رفتار واقعی

در مرحله رباتیک پیشرفته‌تر، کودک باید مسئله را تحلیل کند و برای یک سیستم فیزیکی تصمیم بگیرد.

مثلاً:

اگر مانعی جلوی ربات قرار گرفت، چه اتفاقی بیفتد؟

همین سؤال ساده می‌تواند کودک را با مفاهیمی مانند شرط، سنسور، تصمیم‌گیری و الگوریتم آشنا کند.

در این مرحله، برنامه‌نویسی با مهندسی، الکترونیک و حل مسئله ترکیب می‌شود.


۷. MIT App Inventor؛ اولین اپلیکیشن واقعی

وقتی کودک با منطق برنامه‌نویسی آشنا شد، ساختن یک اپلیکیشن موبایل می‌تواند تجربه بسیار ارزشمندی باشد.

MIT App Inventor یک محیط برنامه‌نویسی بصری است که به کاربران، حتی کودکان، اجازه می‌دهد اپلیکیشن‌های واقعی برای تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ها بسازند.

طبق اطلاعات رسمی MIT، این پروژه تاکنون میلیون‌ها یادگیرنده از کشورهای مختلف را درگیر کرده و بیش از ۱۰۰ میلیون اپلیکیشن با آن ساخته شده است.

کودک در این مرحله می‌تواند از یک ایده ساده به یک محصول دیجیتال قابل استفاده برسد.


۸. Python؛ ورود به دنیای برنامه‌نویسی واقعی

بعد از اینکه مفاهیم پایه تثبیت شد، زمان آن می‌رسد که کودک به‌تدریج از برنامه‌نویسی بلوکی به برنامه‌نویسی متنی منتقل شود.

Python انتخاب مناسبی برای این مرحله است، زیرا ساختار نسبتاً خوانایی دارد و در حوزه‌های بسیار متنوعی از جمله توسعه نرم‌افزار، علم داده، اتوماسیون و هوش مصنوعی استفاده می‌شود. مستندات رسمی Python نیز آن را زبانی نسبتاً آسان برای یادگیری معرفی می‌کنند.

اما در Radobe قرار نیست کودک صرفاً دستورهای Python را حفظ کند.

هدف:

حل مسئله با Python است.


۹. PyCraft؛ ترکیب برنامه‌نویسی و خلاقیت

در این مرحله، Python می‌تواند از یک زبان خشک و متنی به ابزاری برای ساخت پروژه‌های جذاب تبدیل شود.

پروژه‌های تعاملی، بازی‌های ساده و محیط‌های شبیه‌سازی می‌توانند کمک کنند کودک مفاهیم Python را در یک زمینه ملموس تجربه کند.


۱۰. طراحی سایت؛ ساخت اولین محصول روی وب

وب یکی از قابل مشاهده‌ترین بخش‌های دنیای نرم‌افزار است.

کودک در این مسیر با:

HTML، CSS و JavaScript

آشنا می‌شود و یاد می‌گیرد یک ایده را به یک صفحه وب واقعی تبدیل کند.

ساخت یک سایت شخصی، بازی تحت وب یا صفحه معرفی یک پروژه می‌تواند اولین نمونه‌کار دیجیتال کودک باشد.


۱۱. اینترنت اشیا؛ وقتی نرم‌افزار با دنیای واقعی ارتباط برقرار می‌کند

در اینترنت اشیا یا IoT، نرم‌افزار فقط داخل کامپیوتر باقی نمی‌ماند.

سنسورها، دستگاه‌ها، شبکه و نرم‌افزار با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند.

برای کودک می‌توان این مفهوم را با پروژه‌های ساده مانند اندازه‌گیری دما، نور، حرکت یا کنترل یک وسیله معرفی کرد.


۱۲. بازی‌سازی با Unity

بازی‌سازی یکی از جذاب‌ترین راه‌ها برای ترکیب برنامه‌نویسی، طراحی، منطق و خلاقیت است.

در مسیر Unity، کودک به‌تدریج با مفاهیمی مانند:

  • طراحی بازی
  • منطق بازی
  • فیزیک
  • تعامل کاربر
  • اسکریپت‌نویسی
  • طراحی محیط

آشنا می‌شود.

Unity نیز یک اکوسیستم آموزشی گسترده دارد و Unity Learn مسیرهای آموزشی رسمی از سطح مقدماتی تا برنامه‌نویسی و توسعه بازی ارائه می‌کند.


۱۳. امنیت و هک اخلاقی؛ فناوری را مسئولانه بشناسیم

امنیت سایبری فقط «هک کردن» نیست.

کودک ابتدا باید بفهمد:

  • رمز عبور چیست؟
  • اطلاعات شخصی چیست؟
  • حریم خصوصی چیست؟
  • فیشینگ چگونه کار می‌کند؟
  • چرا نرم‌افزارها آسیب‌پذیر می‌شوند؟
  • چگونه می‌توان از اطلاعات محافظت کرد؟

در سنین بالاتر و با فراهم شدن پیش‌نیازهای لازم، این مسیر می‌تواند به مباحث جدی‌تر Cybersecurity و Ethical Hacking برسد.


۱۴. هوش مصنوعی؛ فقط استفاده‌کننده AI نباشیم

کودکان امروز از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند؛ اما هدف آموزش آینده‌نگر این نیست که فقط یاد بگیرند چگونه از یک ابزار AI سؤال بپرسند.

باید به‌تدریج بفهمند:

هوش مصنوعی چیست، چگونه از داده استفاده می‌کند، چه محدودیت‌هایی دارد و چگونه می‌توان با آن چیزی ساخت.

چارچوب‌های آموزشی K-12 مانند AI4K12 نیز آموزش هوش مصنوعی را حول مفاهیمی مانند ادراک، نمایش و استدلال، یادگیری، تعامل طبیعی و اثرات اجتماعی فناوری دسته‌بندی می‌کنند.


۱۵. Machine Learning؛ قدم بعدی برای استعدادهای علاقه‌مند

یادگیری ماشین برای همه کودکان نقطه شروع نیست.

این مرحله زمانی معنا پیدا می‌کند که دانش‌آموز پیش‌نیازهای مناسبی در برنامه‌نویسی، منطق، داده و ریاضیات داشته باشد.

در این مسیر، کودک می‌تواند با مفاهیم مقدماتی مانند:

  • داده
  • آموزش مدل
  • پیش‌بینی
  • طبقه‌بندی
  • الگوها
  • خطا

آشنا شود.

هدف در سنین پایین، تبدیل کودک به متخصص Machine Learning نیست؛ هدف، ایجاد یک تصویر درست از این فناوری و شناسایی استعدادهای علاقه‌مند است.


منابع آموزشی Radobe؛ یادگیری محدود به یک ابزار نیست

Radobe قرار نیست به یک نرم‌افزار یا یک زبان برنامه‌نویسی وابسته باشد.

برای طراحی مسیر آموزشی می‌توان از مجموعه‌ای از منابع معتبر و ابزارهای بین‌المللی استفاده کرد و متناسب با سن و سطح کودک، مناسب‌ترین ابزار را انتخاب کرد.

منبعکاربرد در مسیر آموزشی
Scratchبرنامه‌نویسی بصری، بازی، انیمیشن و تفکر محاسباتی
Code.orgآموزش ساختاریافته علوم کامپیوتر، برنامه‌نویسی و AI
Tynkerآموزش پروژه‌محور از Block Coding تا Python، بازی، رباتیک و AI
Kodableمفاهیم ابتدایی برنامه‌نویسی، منطق و حل مسئله
Aliceساخت داستان‌های تعاملی و آشنایی با مفاهیم برنامه‌نویسی
CodeSpark Academyآموزش مفاهیم پایه برنامه‌نویسی با فعالیت‌های بازی‌محور
Code Kartsتمرین منطق، مسیر‌یابی و الگوریتم برای کودکان
Hopscotchخلاقیت و ساخت پروژه‌های تعاملی با کدنویسی بصری
Daisy the Dinosaurآشنایی بسیار مقدماتی با منطق برنامه‌نویسی
Waterbearتجربه برنامه‌نویسی بصری و مفاهیم پایه

این منابع الزاماً قرار نیست همه به‌صورت جداگانه و پشت سر هم تدریس شوند؛ بلکه بر اساس سن، سطح و هدف هر دوره انتخاب می‌شوند.

برای نمونه، Code.org در سال ۲۰۲۶ مجموعه‌ای از برنامه‌های آموزشی رایگان علوم کامپیوتر، هوش مصنوعی و داده را برای مقاطع مختلف ارائه می‌کند و مسیرهای آن از دوره‌های ابتدایی تا مقاطع بالاتر امتداد دارد.

Tynker نیز مسیرهایی از برنامه‌نویسی بلوکی تا Python، طراحی بازی، Minecraft، رباتیک، IoT و AI/ML ارائه می‌کند و برای گروه‌های سنی مختلف برنامه دارد.


یک نکته مهم: هر کودکی قرار نیست برنامه‌نویس شود

این شاید یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های Radobe با یک کلاس معمولی برنامه‌نویسی باشد.

ما نمی‌خواهیم به هر کودک بگوییم:

«تو باید برنامه‌نویس شوی.»

ممکن است یک کودک پس از چند جلسه متوجه شود که به رباتیک علاقه دارد.

کودک دیگری عاشق طراحی بازی شود.

یکی به ساخت سایت علاقه‌مند شود.

دیگری از کار با Python لذت ببرد.

و شاید کودکی اصلاً علاقه‌ای به ادامه مسیر نداشته باشد.

این هم یک نتیجه ارزشمند است.

چون هدف اصلی Radobe، پیدا کردن علاقه و استعداد واقعی کودک است؛ نه صرفاً پر کردن یک کلاس با ساعت‌های آموزشی.


برنامه‌نویسی در کنار مدرسه، نه در مقابل مدرسه

آموزش برنامه‌نویسی نباید باعث شود کودک از کودکی خود فاصله بگیرد.

در Radobe، بازی، خلاقیت، پروژه و تجربه عملی بخش مهمی از فرآیند یادگیری هستند.

کودک باید بتواند:

یاد بگیرد → تجربه کند → اشتباه کند → اصلاح کند → بسازد → ارائه دهد.

به همین دلیل، خروجی آموزش فقط یک مدرک یا گواهی پایان دوره نیست.

خروجی واقعی می‌تواند یک:

بازی، اپلیکیشن، سایت، ربات، پروژه Python یا محصول دیجیتال باشد.


از تهران شروع کنیم؛ برای دنیایی بزرگ‌تر

در ایران، خانواده‌ها معمولاً مسیر آینده فرزندشان را با انتخاب رشته، دانشگاه و شغل آینده تصور می‌کنند.

اما دنیای فناوری مرزهای متفاوتی دارد.

یک مهارت فنی مانند برنامه‌نویسی می‌تواند از تهران شروع شود و در ادامه، کودک را با منابع آموزشی، پروژه‌ها، جامعه‌های تخصصی و فرصت‌های حرفه‌ای در سراسر جهان مرتبط کند.

این به معنای تضمین شغل یا درآمد در آینده نیست؛ بلکه به این معناست که دانش فنی قابل انتقال است.

کدی که امروز در تهران نوشته می‌شود، می‌تواند با همان منطق در یک پروژه در هر نقطه دیگری از دنیا مورد استفاده قرار گیرد.

به همین دلیل است که آشنایی زودهنگام با علوم کامپیوتر می‌تواند بخشی از سرمایه‌گذاری بلندمدت روی مهارت‌های فرزند باشد.


چرا ۸ تا ۱۲ سالگی؟

قرار نیست بگوییم «بعد از ۱۲ سالگی دیگر دیر است».

برای یادگیری برنامه‌نویسی هیچ مرز سنی مطلقی وجود ندارد.

اما ۸ تا ۱۲ سالگی می‌تواند یک پنجره بسیار مناسب برای تجربه کردن باشد؛ سنی که کودک می‌تواند هم‌زمان با بازی و خلاقیت، مفاهیم منطقی و ساختاری را نیز تجربه کند.

هرچه کودک زودتر فرصت تجربه حوزه‌های مختلف را داشته باشد، فرصت بیشتری برای پاسخ دادن به سؤال مهمی خواهد داشت:

«من واقعاً در چه چیزی استعداد و علاقه دارم؟»

این سؤال شاید از یادگیری یک زبان برنامه‌نویسی خاص، مهم‌تر باشد.


Radobe؛ جایی برای کشف استعدادهای فناوری

Radnet بیش از یک دهه است که در صنعت نرم‌افزار ایران فعالیت می‌کند.

حالا Radobe قرار است بخشی از این تجربه را به نسل بعد منتقل کند.

از اولین بلوک‌های برنامه‌نویسی تا Python، از رباتیک تا طراحی سایت، از بازی‌سازی تا هوش مصنوعی؛ مسیر Radobe طراحی شده است تا کودک فناوری را فقط مصرف نکند، بلکه ساختن با فناوری را تجربه کند.

اگر فرزند شما بین ۸ تا ۱۲ سال دارد و دوست دارید قبل از انتخاب مسیرهای جدی‌تر، علاقه و استعداد او در دنیای برنامه‌نویسی و فناوری بررسی شود، می‌توانید برای ثبت‌نام اولیه و بررسی شرایط ورود به Radobe اقدام کنید.

شروع مسیر از اینجاست:

آموزش برنامه نویسی کودکان

www.radobe.ir — ثبت‌نام اولیه Radobe

Radobe | دپارتمان آموزش فناوری و برنامه‌نویسی کودکان رادنت

از امروز یاد می‌گیریم چگونه بسازیم؛
تا فردا فقط تماشاگر فناوری نباشیم.


رادنت

همین الان با رادنت تماس بگیرید : 02122309483

نوشته های مشابه